داری نقد می فرمایی؛ یهو، به تو انگ و برچسب می زنند. در واقع از نوعی مغالطه منطقی استفاده می کنند. این برچسب زدن و انگ زدن ، در دو جا هست هم موقع نقد و هم موقع جواب نقد . من که دوسش ندارم و هرگز هم به کار نبردم چون خلاف اخلاقه و شیوه ای نادرست و نازیبا هست. برچسب زدن ممنوع!

از این برچسب ها استفاده می کنند: ارتجاعی، قشری، غربی، غرب زده، علم زده، عوام زده، لیبرال، فاشیست، مستبد، انحصار طلب، ملی گرا، کهنه گرا، ارسطویی، قرون وسطایی، ... البته( برچسب اُمل ، عقب افتاده، امروزی، دیروزی، قدیمی) هم جزء ایناست. اغلب برای تحقیر منتقد یا شخص و گروه مورد انتقاد، استفاده می شوند.

این برچسب ها، حتی اگر درست هم باشند، هیچ وقت خللی در بنیان منطقی یک اندیشه ایجاد نمی کنند.

قرون وسطایی بودن یک اندیشه، هرگز مستلزم درستی و نادرستی آن نیست؛ همان طور که نو بودن یک فکر، مستلزم درستی یا نادرستی آن نیست.

این برچسب زدن ها ، نوعی مغالطه هست که 《مغالطه از طریق منشا》 نام دارد. وقتی که منتقد بخواهد یک اندیشه و یه رفتار رو با بیان منشا آن و انتسابش به شخصیت ها و یه گروه مذموم و نامطلوب، نادرست معرفی کند. یا وقتی شخص بخواهد نقدی رو جواب بگوید .می آید به ناقد می گوید تو از این شخصیت یا گروه تاثیر گرفتی. یه جورایی انگ می زند.

#برگرفته از آیین زندگی