محراب عشق

خیر سرم، اسم وبم، محراب عشق ، یعنی جایی که عشق در آن هست، یا به تعبیری : قبله عشق!

تا جایی که خاطرم هست، هر وقت خواستم بنویسم ، گفتم : حواست باشد، با عشق بنویس!اینکه ، چقدر از مطالب رو برای عشق، نوشته ام؟ واقعا، اصلا که نه، دقیق؛ نمی دانم!

امشب، پس از مدتها، ماه توی آسمان رو دیدم. هر ماه، ۲۹ و بیشتر سی روزه، چقدر باید خوش شانس باشه آدم، که ماه توی دل آسمان رو ، با وجود شرایط جو محیطی ، یا اتفاقی، یا خود خواسته ، ببینه؟ من که حساب نکردم. شما چی؟ چند بار با خود گفته ای، ماه آسمان ظاهر شد، بذار خیره شوم و ببینم و به این همه زیبایی بیاندیشم؟ یا شاید نه، شما از آن دست افرادی، که گفته ای: 《آخه، ماه هم دیدن دارد؟ فکر نان باش، خربزه، آب است!》

می دانم، با دیدن ماه، خوش جور حالم خوش است، به نظرم دیدن ماه، روی روح انسان تاثیر دارد، اما ، این که دیدن ماه چه تاثیراتی روی جسم دارد، یا اصلا دارد؟!نمی دانم!

امشب، سعادتی بود که نصیبم شد، دیدن ماه، یعنی دیدن عشق، واقعا خدا رو شکر!

خیلی از زیبایی ها، معجزه ها، با گذر زمان، برایمان عادی شده، دیدن ماه، فقط یکی از آن هاست!