محراب عشق

دیشب، اومدیم قلعه رودخان.

استان گیلان، شهرستان فومن، روستای رودخان.

واسه اینکه به قلعه برسی، باید هزار تا پله رو بروی بالا. من چه جوری تونستم اون هزار تا پله رو، امروز بروم بالا، و باز همونا رو بیام پایین؟! آفرین به خودم واقعا. البته، هنوز یه دردی توی پاهام هست. ولی باز آفرین به خودم که تونستم!👏

موقعی که از پله ها می رفتیم بالا، به خودم می گفتم: ببین، پله های موفقیّت هم همین جوری طی میشه. در بین راه خسته می شدم وایمیستادم، از منظره و سرسبزیش لذت می بردم و توی دلم می گفتم: خدایا! چقدر نعمات زیبا آفریدی!😍 شکرت واسه این همه زیبایی!😍 به خودم می گفتم: طاقت بیار. تو می تونی . می گفتم: بالاخره می رسی، ادامه بده. البته، همراهانم منو تشویق می کردن. می گفتن: دیگه رسیدیم وسطای راهه، دو سومش رو رفتیم. ببین دیگه آخراشه. و در نهایت، در ورودی قلعه رو روبه روم دیدم. خیلی خوش گذشت امروز. تمام لحظاتش پر از حس خوش بود! برگشتنی، چند بار سُر خوردم و خیلی ضایع بود، من تعادل خودمو حفظ کردم ولی یه خانم مهربون، جیغ زد و می ترسید من بیفتم! دوستش بهش گفت: با این جیغت، بنده خدا رو بیشتر ترسوندی. یه بار هم داشتم سُر می خوردم، یه آقا از سر راه کشید کنار و ترسید با ایشون تصادف کنم!

و الان، نشستم توی اتاق و دارم فکر میکنم کحای اسم فومن، برام آشناس.

وای، دیدی چی شد؟ یاد مرحوم بهجت افتادم که توی فومن متولّد شدن. روحتون شاد آیت الله بهجت عزیز!

امیدوارم بازم توفیق حاصل بشه و بتونیم نعمات زیبای خدا رو از نزدیک ببینیم.

قلعه متعلق به دوره ساسانی و یه دژ نظامی بوده. خیلی برام جالب بود! و بیشتر از همه، عظمت خدا واسه این طبیعت زیباش!

خدایا شکرت واسه این همه زیبایی!